„Bezpieczeństwo współczesnego państwa”

We współczesnym środowisku bezpieczeństwa granice między pokojem, kryzysem a konfliktem zbrojnym stają się coraz mniej wyraźne. Ataki cybernetyczne, presja migracyjna, dezinformacja, sabotaż infrastruktury krytycznej, presja ekonomiczna i energetyczna, wspieranie radykalnych ugrupowań, paraliż instytucji państwowych czy działania militarne poniżej progu wojny tworzą nowy, wielowymiarowy i złożony obraz zagrożeń hybrydowych. Pozostają one poniżej progu formalnego wypowiedzenia wojny. Zagrożenia hybrydowe są zróżnicowane, nieustannie się zmieniające, są ponadnarodowe a nawet ponadregionalne, odnoszą się do kombinacji działań łączących metody konwencjonalne i niekonwencjonalne a ponadto mogą być stosowane w sposób skoordynowany. Ich celem jest nie tylko spowodowanie bezpośrednich szkód, osłabienie państwa, zwiększenie jego kosztów funkcjonowania, wymuszanie zmian w polityce zagranicznej, osłabienie współpracy międzynarodowej, ale również destabilizacja społeczeństw oraz utrudnianie podejmowania decyzji przez rządzących.

I to właśnie społeczeństwo jest głównym celem zagrożeń hybrydowych, zwłaszcza jego poczucie bezpieczeństwa, zaufanie do instytucji państwa, jego zdolność do normalnego funkcjonowania, celem jest również dzielenie społeczeństwa, zastraszanie czy zdezorientowanie co wpływa na destabilizację całego państwa. Powyższe może skutkować m.in. spadkiem zaufania do państwa, mediów i ekspertów, radykalizacją poglądów, wzrostem agresji i nieufności, konfliktami i dzieleniem społeczeństwa, utrudnionym dostępem do e-usług, przerwami w dostawach prądu, wody, Internetu czy niepewnością finansową a nawet obniżeniem poziomu życia.

Dlatego też ochrona ludności staje się jednym z głównych filarów odporności państwa na zagrożenia hybrydowe. Kluczowym elementem staje się przygotowanie obywateli, ich edukacja, właściwie zorganizowana komunikacja kryzysowa, skuteczna ochrona infrastruktury krytycznej czy sprawne procedury. Celowym wydaje się organizowanie kampanii informacyjnych o dezinformacji, szkoleń z bezpiecznego korzystania z Internetu, organizowanie działań przeciwko polaryzacji i mowie nienawiści, terminowe alerty dla ludności (SMS, aplikacje, media), terminowe informowanie o zagrożeniach hybrydowych czy organizowanie ćwiczeń z udziałem służb, straży inspekcji i innych podmiotów lokalnych. Powyższe decyduje o tym, czy społeczeństwo potrafi przetrwać i szybko odbudować się po ataku hybrydowym. Realizacja przedmiotowych przedsięwzięć decyduje w dużej mierze o zdolności państwa i społeczeństwa do rozpoznawania, neutralizowania i przetrwania złożonych zagrożeń hybrydowych. Ochrona ludności staje się więc podstawą budowania odporności na działania hybrydowe.

Realizacja powyższych zadań wymaga wspólnego skoordynowanego, zintegrowanego działania, zarówno organów administracji publicznych oraz jak służb, straży, inspekcji i innych podmiotów odpowiedzialnych za zapewnienie bezpieczeństwa. Działanie te powinny być interdyscyplinarne, wieloaspektowe, łączące aspekty teorii jak i praktyki, oparte na wnioskach z stałego analizowania zjawisk i procesów związanych z zagrożeniami hybrydowymi oraz ochrony ludności wynikającej z tych zagrożeń. Działanie te powinny uwzględniać współpracę międzynarodową w tym obszarze oraz być związane z wymianą doświadczeń z innymi krajami. I właśnie tegoroczna III Międzynarodowa Konferencja Naukowa „Bezpieczeństwo współczesnego państwa. Zagrożenia hybrydowe a ochrona ludności” poświęcona jest tym zagadnieniom.

Celem konferencji jest wymiana doświadczeń oraz prezentacja wyników badań przedstawicieli środowisk akademickich z kraju i z zagranicy oraz podmiotów odpowiedzialnych za przeciwdziałanie zagrożeniom hybrydowym i ochronę ludności w aspekcie tych zagrożeń. Organizatorzy wyrażają przekonanie, że Konferencja będzie platformą wymiany poglądów naukowych, ale również doświadczeń praktycznych z obszaru zagrożeń hybrydowych i ochrony ludności co pozwoli na wypracowanie wniosków istotnych dla teorii i praktyki tego obszaru, zwłaszcza w obliczu dynamicznie zachodzących zmian w środowisku szeroko rozumianego bezpieczeństwa. Ocenia się, że wartością dodaną Konferencji będzie określenie nowych tendencji w zapewnieniu ochrony ludności a zwłaszcza dotyczących organizacji współdziałania podmiotów uczestniczących w zapewnieniu ochrony ludności oraz zintegrowanego zarządzania tym obszarem czy poprawa i doskonalenia planowania w tym obszarze.